Psychologia dziecka > Rodzina > Otyłe dziecko – jak zmniejszyć ryzyko?

Otyłe dziecko – jak zmniejszyć ryzyko?

Coraz więcej dzieci cierpi na otyłość. W USA, co czwarte dziecko ma nadwagę. W Polsce na szczęście mamy nieco mniej otyłych dzieci, ale i tak jest ich między 2,5- 12%. Wpływ na otyłość u dzieci mają nie tylko niezdrowe produkty, z dużą zawartością węglowodanów, które podajemy dzieciom, ale również sposób w jaki nasze dzieci jedzą i nawet nasze podejście do jedzenia, czyli znaczenie jakie jedzeniu nadajemy. Nie bez znaczenia jest też – jak się okazuje – telewizja oraz ilość snu.

W USA, kraju w którym miliony przeznacza się na walkę z otyłością, przeanalizowano niedawno wagę i styl życia ponad 8,5 tys. dzieci. Okazało się, że na otyłość u dzieci wpływają przede wszystkim trzy czynniki:

• ilość snu,
• ilość czasu spędzanego przed telewizorem
• to, czy posiłki są jedzone w rodzinnym gronie

Kontrola nad tymi trzema czynnikami, może wyraźnie zmniejszyć ryzyko otyłości u dzieci (aż do 40%). Naukowcy udowodnili, że dzieci, które spały przynajmniej 10 godzin na dobę, oglądały telewizję nie dłużej niż 2 godziny dziennie i jadły posiłki wraz z rodzicami, były znacznie rzadziej otyłe, nawet wtedy, kiedy były w grupie ryzyka (np. czynniki genetyczne). Wśród tych dzieci, otyłość występowała w 14,3% przypadków. U dzieci, które nie spełniały żadnego z powyższych warunków, otyłość wynosiła 24,5%.

Dlaczego warto zwracać uwagę na to, ile czasu dziecko spędza przed telewizorem?

Przesiadywanie przed ekranem to nie tylko mniejsza ilość ruchu fizycznego, ale również stała ekspozycja na reklamy produktów spożywczych. Przez nie, przy oglądaniu telewizji pojawiają się tzw. automatyzmy jedzeniowe, które powodują, że dzieci zjadają znacznie więcej niż w sytuacji, kiedy reklam produktów żywnościowych nie ma (dzieci w badaniu, którym reklamy w trakcie programu były reklamami żywnościowymi,  zjadały o 43% krakersów więcej). Lepiej wiec puszczać dziecku bajki z  DVD niż pozwalać mu oglądać programy w telewizji, przerywane reklamami batoników, cukierków czy chipsów.

W zakresie otyłości u dzieci zmienia się tez społeczne postrzeganie problemu. Przypatrzcie się poniższemu filmikowi edukacyjnemu, poświęconemu żywieniu dzieci w rodzinie. Filmik został nakręcony w 1967 roku i pomijając jego (skądinąd poprawne) merytoryczne przesłanie – odnoszące się do tego, że zachowanie rodziców przy stole i traktowanie jedzenia jako nagrody wywołuje u dzieci otyłość – zwróćcie uwagę na to, jak wyglądają otyłe dzieci. Czy czasem to, co w 1967 roku było otyłością, dziś nie jest normalnym rozmiarem dziecka?