Psychologia dziecka > Problemy > Mity rodzicielstwa – gdy dziecko nie chce...

Mity rodzicielstwa – gdy dziecko nie chce spać

Rodzice – zwłaszcza przy pierwszym dziecku, często obwiniają siebie o to, że dziecko jest niespokojne, nie chce zasypiać i trudniej je uspokoić niż inne dzieci. Popularnie uważa się, że zachowanie dziecka jest odzwierciedleniem sposobu w jaki wychowują je rodzice, a więc dziecko bardziej niespokojne = kiepski rodzic. Nie zawsze jest to jednak prawdą, a jak dowiedli psychologowie z Association for Psychological Science, trudności z uspokojeniem dziecka nie muszą od razu oznaczać tego, że jesteś złą matką.

Temperament dziecka, czyli to co decyduje o tym, jak aktywne jest dziecko i jak łatwo lub trudno je utulić do snu bądź uspokoić gdy płacze, jest związany zarówno z bagażem genetycznym jak i specyfiką procesów biochemicznych zachodzących w jego mózgu. W zależności od aktywności płatu czołowego dziecko uspokoić jest łatwiej lub trudniej.

Dzieci, u których przeważa aktywność lewej półkuli i lewej części płatu czołowego są łatwiejsze do uspokojenia i bardziej łagodne. Te z aktywnością z prawej strony, bardziej płaczliwe, łatwiej się denerwują i rozpraszają oraz trudniej je uśpić.
Dalsze badania nad różnicami temperamentalnymi małych dzieci ujawniły dodatkowo znaczenie genu DRD4 – im dłuższy, tym łatwiej dzieci uspokoić.

Oczywiście, żaden rodzic nie będzie zlecał badań genetycznych dziecku aby na ich podstawie przewidzieć jego temperament, ale jeśli mimo twoich usilnych starań, dziecko nie należy do najspokojniejszych na świcie, możesz chociaż częściowo odbarczyć się od poczucia winy – winny temu jest gen i specyfika aktywności jego mózgu.