Psychologia dziecka > Rozwój dziecka > Czy chłopcy są lepsi w matmie? Płeć dziecka a...

Czy chłopcy są lepsi w matmie? Płeć dziecka a umiejętności

Jaka jest różnica między dziewczynką a chłopcem umie powiedzieć każdy. Większość też osób zgodzi się ze stwierdzeniem, że chłopców i dziewczynki dzielą nie tylko zewnętrzne cechy fizyczne, ale również cechy psychologiczne, osobowościowe. W jakim okresie życia zaczynają się u dziecka kształtować zachowania związane z płcią oraz czy rzeczywiście dziewczynki od chłopców różnią się aż tak bardzo?

W psychologii, badań na temat różnic między płciami- również w aspekcie dzieci – było mnóstwo. Aby więc mieć całościowy ogląd, dwóch psychologów – Maccoby i Jacklin, w 1974 roku przeanalizowali ponad 2000 badań w których jednym z czynników opisowych była płeć i porównywali te badania w których wykazano istnienie różnic między płciami z tymi, u których różnic takich nie znaleziono. Jakie różnice między chłopcami a dziewczynkami znaleźli badacze?

Szczerze powiedziawszy znaleźli bardzo niewiele – zaledwie 4 rzeczy. Mimo więc tego iż wydaje nam się, że chłopcy od dziewczynek tak mocno się różnią, w rzeczywistości jesteśmy podobni a postrzegane różnice wynikają głównie ze stereotypów. Na czym jednak zasadzają się różnice które znaleźli Maccoby i Jacklin?

• chłopcy przejawiają więcej agresji fizycznej niż dziewczynki (zaobserwować można to już od 2 roku życia, we wszystkich kulturach)
• dziewczynki od ok.10-11 roku życia zaczynają uzyskiwać wyższe wyniki w testach werbalnych, chłopcy zaś w testach badających uzdolnienia matematyczne i przestrzenne

I to w zasadzie jedyne różnice rozwojowe między dziewczynkami a chłopcami. Reszta wynika już ze stereotypów, sposobu traktowania dziecka przez dorosłych i jego oczekiwań wobec dziewczynki i chłopca oraz ze społecznego uczenia się, czyli wzorców które przyswaja dziecko.

Dorośli , traktują dzieci w sposób zgodny z ich płcią zupełnie podświadomie – zgodny w sensie stereotypowym. Otóż rodzice mają w głowach konstrukt tego że „dziewczynki są jakieś” i „chłopcy są jacyś” i poprzez sam sposób odnoszenia się do dziecka w sposób zgodny z jego płcią nagradza się i wzmacnia zachowanie charakterystyczne dla płci. Nawet opisując niemowlę (które nie wykazuje w widoczny sposób cech męskich czy żeńskich-poza jednym, fizycznym „elementem rozpoznawczym”) ludzie opisują je w inny sposób jeśli każe się im myśleć o niemowlęciu – chłopcu i niemowlęciu – dziewczynce. (badania Rubina – tak samo wyglądające niemowlę pokazywane jako dziewczynka opisywane jest jako mniejsze, pulchniejsze i mniej uważne).

Jeśli więc następnym razem, Twoja córka zacznie płakać na widok małego pajączka, to nie dlatego że jest dziewczynką i jako taka boi się wszystkiego co ma więcej niż 4 nogi, tylko dlatego ze nauczyłeś ją iż dziewczynki pająków się boją, ona zachowuje się więc zgodnie ze swoją płcią.