Psychologia dzieci najmłodszych, dzieci w wieku przedszkolnym i szkolnym.

Testy psychologiczne dla dzieci

Listopad 11th, 2009, temat: Problemy, autor: Luiza
Share  1

rysunek dzieckaPodczas wizyty z dzieckiem u psychologa, może okazać się, że dla celów diagnostycznych, psycholog zaleci badanie dziecka testem psychologicznym. Co kryje się pod tą nazwą, czy warto obawiać się testów i jak może wyglądać badanie, którym poddane zostanie nasze dziecko?

Testy psychologiczne nie bolą. Psychologowie dysponują wieloma metodami testowymi dostosowanymi do psychiki dzieci w różnym wieku i uwzględniającymi rozwój ich zdolności poznawczych. Nawet dla małych dzieci istnieją odpowiednie testy psychologiczne, które pozwalają określić interesujące psychologa cechy, zdolności czy problemy. W psychologii stosuje się testy zdolności, testy projekcyjne oraz kwestionariusze osobowości. W przypadku badania dzieci, testów kwestionariuszowych się nie stosuje, dlatego że wymagają one od osoby badanej zrozumienia tekstu pisanego. Zamiast tego, wykorzystuje się testy projekcyjne oraz testy zdolności. Szczególną odmianą testów psychologicznych w badaniu dziecka jest też obserwacja dziecka w kontrolowanych warunkach – na przykład podczas zabawy.

Testy psychologiczne w badaniu małego dziecka

Dziecko w wieku przedszkolnym nie posiada jeszcze wystarczająco rozwiniętych umiejętności poznawczych, aby mogło zostać poddane badaniu każdym rodzajem narzędzia. Dlatego stosuje się w badaniach testy niewerbalne (nie wymagające mówienia), które stosowane są np. do analizy potencjału intelektualnego dziecka czy rozwoju jego zdolności poznawczych. Mogą one polegać na daniu dziecku zestawu specjalnych zabawek do zabawy i obserwacji jego zachowania bądź na prezentacji obrazków dziecku, które opowiada o nich historyjki. Stosuje się też testy rysunkowe, w których dziecko tworzy rysunek na zadany temat, który to rysunek jest potem analizowany i interpretowany przez psychologa. Przy badaniu małego dziecka, często w pokoju badań obecna jest matka dziecka i ona również podlega obserwacji psychologicznej.

Testy projekcyjne dla dzieci

Metody projekcyjne opierają się na założeniu, że na neutralny materiał (np. rysunek) rzutujemy nasze wewnętrzne przekonania, wartości, traumy, emocje itd. Dzięki tym testom, psycholog może rozpoznać problemy dziecka a także postawić hipotezę odnośnie ich źródeł. Testy projekcyjne są w stanie ujawnić to o czym dziecko nie chce mówić, bo o czym nie jest w stanie opowiedzieć, bo nie ma wystarczających umiejętności. Test projekcyjny ujawnia też te mechanizmy, które nie są dla dziecka świadome. Testy projekcyjne stosuje się też w badaniu dorosłych, dla dzieci jednak są specjalne wersje testów dla dorosłych bądź osobne testy. Najczęściej, w badaniu psychologicznym dziecka spotkamy się z następującymi testami:

  • test rysunek rodziny – na którym dziecko rysuje swoją rodzinę (stosuje się w wieku 6-11 lat)
  • test drzewa – gdzie dziecko rysuje drzewo
  • test zdań niedokończonych – na którym dziecko kończy zdanie rozpoczęte przez psychologa (te test możliwy jest do wykonania jedynie u starszych dzieci)
  • test apercepcji tematycznej – stosowany u dzieci w wieku 3-10 lat. Dziecku prezentuje się rysunek i prosi o opowiedzenie historii do tego rysunku.

Testy zdolności dla dzieci

W ramach testów zdolności badać można inteligencję dziecka oraz rozwój poszczególnych elementów sfery poznawczej )operacje na liczbach, kojarzenie faktów, sposób myślenia itd.). Każdy taki test dopasowany jest do wieku dziecka i na podstawie odniesienie wyniku dziecka do norm ustalonych przy konstruowaniu testu, psycholog wydaje opinie dotyczącą prawidłowości rozwoju dziecka. Testy te nie są dla dziecka męczące, najczęściej mają formę zabawy.

Warto pamiętać, że test psychologiczny dziecka może wykonać tylko psycholog – wszelkie dostępne w Internecie czy księgarniach zestawy testów są jedynie przygotowywanymi na bazie rzeczywistych testów narzędziami, które nie mają wartości diagnostycznej. Sam test zresztą, nie daje nam żadnych istotnych informacji dopóki jego wyniki nie zostaną zinterpretowane – a to może zrobić jedynie osoba, która ma do tego odpowiednie przeszkolenie – czyli psycholog. Podczas badania dziecka musi zostać stworzona przyjazna atmosfera a dziecko musi oswoić się z pomieszczeniem i psychologiem prowadzącym badania, aby nie pojawiły się dodatkowe zakłócenia w ramach wykonywania testów psychologicznych przez dziecko.

Udostępnij na FaceBooku:   Share

Podobne wpisy

Być może zainteresują Cię również nasze artykuły na pokrewne tematy.

4 Comments

Podpis

Luty 5th, 2015

Ja to mam nikt o tym nie wie

Tosia

Luty 11th, 2015

Wreszcie jakiś sensowny poradnik! Dziękuję!

Aga

Luty 23rd, 2015

Witam

Chciałam podzielić się ze wszystkimi mamami, które walczą o zdrowie swoich dzieci, swoją historią. Nie wiem jak mnie ocenicie, ale mam nadzieję, że pomogę w ten sposób podjąć właściwą decyzję.

W 1996 roku moje dziecko urodziło się zdrowe i nic nie wskazywało na to, że po dwóch miesiącach lekarze przyczepiając się o zbyt dużą głowę natkną się na wylew pod wyściółkowy I stopnia. Wtedy mój syn był lekko opóźniony psycho-motorycznie w/g diagnozy, ponieważ nie reagował prawidłowo dla swojej grupy wiekowej. Miał też tyło zgięcie, asymetria i nieprawidłowe naprężenie mięśni po tylu latach już nie pamiętam, ale P. Dr., która diagnozowała moje dziecko powiedziała, że to był uraz okołoporodowy i może tak być, że będzie miał porażenie mózgowe.
Dla mnie zabrzmiało to jak wyrok, nie mogłam dopuścić, żeby moje dziecko jeździło na wózku inwalidzkim do końca życia.
Zostało skierowane na rehabilitację metodą Bobath, przy diagnozowaniu dziecko płakało jakby go ze skóry obdzierali, a my rodzice razem z nim, jednak mimo to dzielnie chodziłam z nim na rehabilitacje, po czasie przestał płakać i nawet się uśmiechał do rehabilitantek, pamiętam tą miłą atmosferę.

Oprócz tego moja sąsiadka – koleżanka zagadnęła mnie widząc mój smutek i poleciła fundację na Woli w której leczą metodą Vojty podobno bardzo dobra i najlepiej działać jak najwcześniej tj. do 9 m-ca życia są najlepsze efekty. Tam przy diagnozowaniu dziecko płakało jeszcze bardziej wiszące do góry nogami, wystraszone do granic możliwości. znowu płakaliśmy wszyscy.

Rehabilitowany był dwoma metodami na raz, w przychodni rehabilitacyjnej metodą Bobath do ok 12 m-ca i metodą Vojty w domu też ok roku.

Moja teściowa uważała za zbyteczne rehabilitowanie dziecka “PO CO GO REHABILITOWAĆ PRZECIEŻ WSZYSTKO JEST W PORZĄDKU” Płakał na początku dlatego uważała, że go to boli a ja robię mu to specjalnie. Jednak po jakimś czasie przestał płakać a ja dzielnie kontynuowałam rehabilitację i tu i tu.

Dużo z synem przeszłam, bo tak jak twierdziła psycholog, będzie miał problemy logopedyczne i problemy w szkole faktycznie tak było, ale teraz ma 18 lat i jest w klasie maturalnej, chodzi i mówi normalnie i jest mądrzejszy od rówieśników. Po terapii logopedycznej nie ma nawet śladu seplenienia… było ciężko rozpoczęta w pierwszej klasie terapia logopedyczna ok 4-5 klasy podstawowej zaczęła przynosić rezultaty, to ciężka i mozolna praca.

Jest teraz zdrowym i mądrym młodzieńcem, ma co prawda astmę, ale to już inna bajka.

Życzę wytrwałości w rehabilitacji, bo nikt tego za Was nie zrobi, potrzeba wam dużo siły i samozaparcia. Nie przerywajcie rehabilitacji na własną rękę, można pomóc dziecku wkroczyć w życie jak nawet coś się nie udało, można to naprawić lub polepszyć stan zdrowia dziecka.

Ja jestem prze szczęśliwa, że nam się udało. Pozdrawiam

pp

Marzec 19th, 2015

ale idioci, przecież wiadomo, że dlatego, że chodzi o sutki -.-
purpurowe zagrożenie? chyba nóż z purpurową rączką, a może purpurowy wilk? chyba taki z pleców…

Dodaj swój komentarz